Piszę powieści, ponieważ wierzę, że literatura potrafi zadawać pytania, na które często brakuje miejsca w codziennych rozmowach.

Obecnie jestem na etapie konceptualizowania kolejnych tytułów, rozwijania warsztatu oraz pisania „do szuflady”. Daję swoim tekstom czas, aby dojrzały. Nie zależy mi na szybkim debiucie – zależy mi na tym, żeby historie były prawdziwe, wielowymiarowe i poruszały tematy, które naprawdę mają znaczenie.

Równolegle prowadzę beta-reading, czyli próbne czytanie powieści przez osoby, które chcą podzielić się swoimi odczuciami i opiniami. Jeśli lubisz czytać i masz ochotę zajrzeć do moich tekstów jeszcze przed publikacją, będzie mi bardzo miło. Każda szczera opinia pomaga mi rozwijać kolejne wersje książek.

Dlaczego w sposób kontrowersyjny i niewygodny piszę właśnie o pracy?

Interesują mnie pytania:

– Jaką cenę płacimy za swoją pracę?
– Jaką część życia oddajemy wykonywanemu zawodowi?
– Czy można stworzyć pracę, która będzie spójna z naszym stylem życia?
– Dlaczego tak często definiujemy ludzi przez to, ile zarabiają i czym się zajmują?
– Czy można wybrać inną drogę niż tę, którą uznaje się za „normalną”?

To właśnie dlatego w moich powieściach regularnie powracają tematy alterpracy, wypalenia zawodowego, poszukiwania własnej ścieżki oraz świadomego projektowania życia.

Nie interesuje mnie tworzenie bohaterów, którzy żyją wyłącznie pracą. Interesują mnie ludzie, którzy próbują sprawić, aby ich sposób zarabiania był zgodny z tym, kim naprawdę są.

„Babkowizna”

Pierwsza z rozwijanych przeze mnie powieści opowiada historię Marysi.

Po latach zmęczenia dotychczasowym życiem tworzy Czarowne Siedlisko – miejsce spotkań, warsztatów i wydarzeń organizowanych zgodnie z rytmem pór roku. To przestrzeń inspirowana ideą slow turystyki, lokalności i budowania relacji.

Warsztaty związane z Nocą Kupały, Halloween czy innymi momentami roku stają się nie tylko atrakcją dla gości, ale również przykładem alternatywnego modelu pracy – takiego, który wynika z pasji, wartości i potrzeby tworzenia.

Jednym z ważniejszych wątków książki jest również społeczna presja dotycząca „normalnej pracy”. Ciotka Bogna nie potrafi zrozumieć, dlaczego Marysia nie pracuje w tradycyjny sposób i regularnie podważa sens jej wyborów. To konflikt pomiędzy oczekiwaniami otoczenia a próbą zbudowania własnej definicji sukcesu.

Wybrane rozdziały „Babkowizny” można przeczytać na stronie Udanego Pobytu, ponieważ właśnie tam najmocniej wybrzmiewa temat slow turystyki i Czarownego Siedliska – tutaj : )

„Stare iskry nie rdzewieją”

To powieść osadzona w realiach polskiej wsi i małych miejscowości.

Główna bohaterka, Jadzia, traci wszystko, co jeszcze niedawno wydawało się trwałe. Po zamknięciu rodzinnej firmy i uwięzieniu męża wraca do domu rodzinnego. Razem z pieniędzmi znika również społeczny prestiż.

Ludzie, którzy wcześniej okazywali jej szacunek, nagle zaczynają traktować ją zupełnie inaczej.

Ta historia pokazuje, jak bardzo status materialny wpływa na relacje społeczne, poczucie własnej wartości i miejsce człowieka w lokalnej społeczności.

Jednym z ważnych tematów powieści są również osoby pozostające poza rynkiem pracy i edukacji. Bohaterowie reprezentują różne życiowe historie – od ludzi zniechęconych doświadczeniami pracy za granicą, przez osoby żyjące z różnych form świadczeń, aż po młodych ludzi, którzy szukają łatwych sposobów utrzymania lub nie potrafią odnaleźć się w świecie pracy.

Nie jest to próba oceniania tych osób, lecz pokazania, jak różne doświadczenia, lęki, traumy czy decyzje mogą prowadzić do wycofania z życia zawodowego.

Wybrane rozdziały „Stare Iskry nie rdzewieją” są dostępne na blogu Slow Kariery – o tutaj : )

Literatura jako przestrzeń do rozmowy

Nie chcę pisać książek, które udają, że wszystkie problemy mają proste rozwiązania.

Interesują mnie historie surowe, szczere i niewygodne. Takie, które pokazują zarówno piękno codzienności, jak i jej trudniejsze strony.

Wierzę, że warto otwarcie mówić o wypaleniu zawodowym, presji sukcesu, nierównościach społecznych, wykluczeniu, zmianach zawodowych i poszukiwaniu własnej drogi. Literatura nie musi udzielać gotowych odpowiedzi. Czasem wystarczy, że zada właściwe pytania.

Beta-reading

Moje książki wciąż powstają i przechodzą kolejne etapy pracy redakcyjnej.

Jeżeli masz ochotę zostać beta-readerem lub beta-readerką, przeczytać fragmenty powieści przed publikacją i podzielić się swoją opinią, serdecznie Cię zapraszam. Każda uważna informacja zwrotna pomaga mi tworzyć lepsze historie.

Nie wiem jeszcze, czy moje książki ukażą się w 2027, 2028 roku czy później. Jesienią planuję wysłać pierwsze teksty do wydawnictw, aby sprawdzić ich potencjał wydawniczy.

Najważniejsze jest jednak dla mnie nie tempo publikacji, lecz jakość. Chcę, aby każda z tych historii była dopracowana i poruszała tematy, które naprawdę zasługują na miejsce we współczesnej literaturze.